Dit verhaal gaat over zenuwachtige ouders. Sommige van jullie hebben zulke ouders. Ik weet dat dat lastig kan zijn. Die van mij waren namelijk óók wel eens zenuwachtig. Maar waarom zijn ze het dan? En wat doe jij eraan?
Komen jouw ouders wel eens kijken naar jouw wedstrijd? Ja? Nou, dat is tof. Tenminste, als ze er relaxed onder blijven. Want als ze zich te veel met je wedstrijden bemoeien of boos worden om hoe jij speelt, is het niet leuk als ze langs de kant staan. Ik kan me voorstellen dat jij dan het plezier in het spelen verliest. En dat is jammer.
Stel je het volgende eens voor. Je staat op een Junioren Toernooi Zilver in de halve finale tegen iemand van wie jij op papier hoort te winnen. De wedstrijd verloopt helemaal niet makkelijk. Je maakt meer fouten dan anders en je laat veel kansen onbenut. Voor ieder punt moet je knokken. Je tegenstander is juist wel goed in vorm. Alles lukt! Uiteindelijk komt jouw tegenstander zelfs op een 6-5 voorsprong in de tie-break van de derde set. Een spannende stand, en je voelt behóórlijk wat druk…
Toch probeer je je goed te concentreren op het volgende punt. Jij bent aan service. Maar op het moment dat je wil gaan serveren hoor je vanuit het muisstille publiek je moeder tegen je zeggen: "Dit is je láááátste kans, domoor!"
Wat zou je daarvan vinden? Het zal je maar gebeuren op zo'n spannend moment! Niet bepaald een oppepper, toch? Maar weet je, het is echt gebeurd! Je kunt wel raden hoe het potje afliep…
En, wat vind je van vaders of moeders die tijdens de wedstrijd kwaad weglopen omdat ze vinden dat hun zoon of dochter niet goed speelt? Óók niet erg sympathiek.
Waarom zijn ze zo?
Maar wat is nu eigenlijk mijn punt? Ik wil zeker niet negatief schrijven over zenuwachtige (tennis)ouders. Want zij willen alleen maar heel graag voor jou dat je goed speelt en wint. Bovendien zijn ze zich vaak van hun eigen gedrag niet 100% bewust en beseffen zij zich onvoldoende dat zij invloed hebben op jouw plezier en prestatie.
Wat kun jij doen?
Wat belangrijk is: áls jij last hebt van 'gezenuwpeesde' ouders, jij ze iets moet leren. Want zij doen iets verkeerd. Vertel ze bijvoorbeeld dat jij door hen wordt afgeleid en geef aan waar jij behoefte aan hebt. Dat is in je eigen belang.
- Wil je dat ze niet meer kijken? Spreek dat dan af.
- Of sluit de deal dat áls ze kijken, zij jou alleen positief aanmoedigen. Dus géén chagrijnige koppen!
- Als je het lastig vindt om met je ouders hierover te praten, overleg dan eerst eens met je trainer. Die kan je zeker helpen.
Sophie
Meer tips van Sophie?
Alle verhalen en tips staan in Zeker een Beker, de enige coach die in je tennistas past.
Bestel het Boek ← Meer tips